Eindelijk aangekomen

We zouden al vier bladzijden bijeen kunnen schrijven over de laatste 43 uren. Maar we zijn totaal uitgeput. We zijn alleszins veilig aangekomen al was de manier waarop wel heel vermoeiend (een vlucht van 9 uren gevolgd door 6 uren wachten in Chicago, nadien een vlucht van 3 uren en een poging tot slapen in de luchthaven van Miami en de dag daarna nog 3 uren vliegen). Marleen wachtte ons op samen met een bevriend koppel Isabel en Romeo. Na een hobbelige rit in een super grote en kleurrijke stad werden we bij hun thuis in Guatemala city ontvangen, helemaal in de sfeer zoals we alleen maar zouden kunnen dromen. Dadelijk nam Marleen ons mee op sleeptouw langs de verschillende krottenwijken waar hun projectwerking plaatsvindt. Allemaal klasjes met mensen van alle leeftijden die vooral gemeenschappelijk hebben dat ze allemaal amper kunnen lezen of schrijven en tegelijk erg vriendelijk en gemotiveerd zijn. Ondertussen hebben we kennis gemaakt met de kinderen van Isabel en Romeo. Dankzij Daniël, Leslie en Tania kunnen we nu zelfs even dit bericht posten.

Morgen gaan we sowieso naar Antigua toe om te starten met een spaanse taalcursus, hier zullen we minstens twee weken verblijven. Daarna gaan we naar Jocotán maar ergens in deze 6 maanden zullen we proberen een weekje het project hier in Guatemala city te helpen.