Piñata en Bombas voor Donaldo

De parochie heeft een icoon van een vent: Donaldo. Deze man, die de middelbare leeftijd ondertussen gracieus bereikte, doet voor de paters verschillende jobjes. Zo brengt hij vaak bouwmaterialen naar de bergdorpjes. Dankzij die taakjes en zijn zoon in Amerika (typisch guatemalteeks) zit hij en zijn familie er warmpjes in. Ze hebben een groot huis met de meest europese living die we hier al zagen, hij heeft een 4x4, een auto en vrachtwagen. Als mens is hij opperbest: bij de voorbije burgemeesterverkiezingen deed hij mee en dat geile populistische trekje is hij nog niet kwijt. Evenwel ziet hij zijn belgische 'zonen' duidelijk zeer graag en zo zaten we gisterenavond dus met z'n allen in zijn tuin. De drie paters, de zeven Belgen, de dienstmeisjes van het casa parroquial en het achtkoppige gezin kregen een avondmaal voorgeschoteld naar aanleiding van Donaldo zijn “2008-1956”-ste verjaardag. Miguel en Olivier hadden hun fameuze aardbeien- en bananentaarten-bak-kennis van laatste kerstmis nog eens toegepast en er was een voor guatemalteken ongewone hoeveelheid Gallo (bier) aanwezig. De eerste bombas werden oorverdovend afgestoken in de tuin. We kwamen ook voor het eerst in contact met het beruchte drankje Chi-Cha, het goedkope alcoholbrouwseltje dat zo veel Guatemalteken hark krijgt. Na één slokje hebben we het “per ongeluk” omvergestoten. Met alle respect, maar het proefde naar een niet te drinken mengeling van meststoffen van dieren en mensen.Wij gaven Donaldo een piñata kado, een papier-maché pop door ons gevuld met 1000 snoepjes. Dit is common practice op lokale kinderfeestjes overal ten lande. Het kind in Donaldo kwam dan ook naar boven. Met nog taartresten rond zijn mond (de taart wordt niet aangesneden, maar aangebeten) en een bezemsteel in zijn handen moest hij proberen de pop te vernietigen. Met zijn spiermassa geen probleem ware het niet dat hij geblinddoekt was natuurlijk. De hilarische taferelen zijn wel in te beelden natuurlijk. Gevaarlijk, maar ik hield er meerdere buikspierscheuren aan over. Na een aantal pogingen en kandidaten begonnen de snoepjes in het rond te sproeien. De avond zou vanaf hier alleen maar speelser en speelser worden. Heel spontaan werden er spelletjes gespeeld. Alle leeftijden, “rangen” en kleuren deden mee. Opeens waren we met een balletje aan het gooien. Opeens moest je dansen als je het balletje niet kon vangen (zelfs de paters). Opeens waren we stoelendans aan het spelen. Opeens liet pater Chepe vijf mensen proberen op één stoel te balanceren zonder de grond te raken. Opeens kletsten we elkaars billen rood met billekeklets. Gerlinde heeft zelfs in het Spaans het spelletje “ik zit in het groen en...” uitgelegd. Eén stoel kunnen we nu terugvinden op de vuilnisbelt.
Het was een zeer fijne avond, ¡feliz cumpleaños, Donaldo!

Me siento...
en el verde...
y quiero a...
Donaldo!