Belize

We kunnen weer op onze beide oortjes slapen. We verlengden voor 3 maanden ons visum. Hiervoor wordt je geacht om je minstens voor 72 uur in het buitenland te begeven. En waar konden we dat beter doen dan in het mooie buurland Belize aan de Caraïbische kust?

Ondanks dat Belize en Guatemala buurlanden zijn, merkten we veel verschillen. Uiteraard kunnen we dat enkel zeggen over de plaatsen waar wij in Belize zijn geweest, die toch voornamelijk toeristisch waren. Belize is nog niet half zo groot als België, maar telt toch een grote verscheidenheid aan rassen. Chinezen, Afrikanen en Mayas wonen er door elkaar. Dat contrast is erg grappig, de kleine Mayas tegenover de reuzegrote Afrikanen en tussendoor zie je af en toe spleetoogjes rondlopen. De meeste mensen wonen er in paalwoningen, net geknutselde huisjes waarbij elke plank die ze vinden er gewoon lijkt te zijn bij opgetimmerd. Net nu we goed op dreef waren in het spaans, was het weer een aanpassing want in Belize is engels de hoofdtaal.

We verbleven in Placencia, een toerisch stadje aan de kust. We vonden er een kamertje in een guesthouse, genaamd Lydia's Place, waar we voor 7 euro per persoon per nacht verbleven. We konden er ook gebruik maken van een keukentje, waardoor we weer wat geld konden uitsparen. Een heel goede keuze, bleek achteraf. Dagelijks kwamen en vertrokken er backpackers. In de avond kwam alle huisgenoten samen op het terras waarbij reisverhalen werden uitgewisseld en interessante gesprekken ontstonden tot in de vroege uurtjes. Vanuit ons kamertje hadden we uitzicht op het strand. Een strand om 'U' tegen te zeggen. Hemelsblauw water, palmbomen en een stralende zon. Het werd een echte strandvakantie, al was het soms echt snikheet en op de middag was enkel de schaduw 'the place to be'. Ik besefte pas later dat we in de 'echte' Caraïben waren, Al verkiezen we meestal een iets actievere vakantie, toch hebben we van deze vakantie genoten. Gedaan nu met dat reizen, de komende drie maanden blijven we in Jocotán waarbij we weer 'vollenbak' in onze projecten aan de slag zullen gaan.

Donderdag maakten we een uitstap waarbij we zijn gaan snorkelen in koraalrif aan verschillende kleine eilandjes. Voor we goed en wel waren vertrokken met de boot, moesten we op een eilandje gaan schuilen voor een stevige stortbui. We hebben twee uur zitten wachten tot de bui over was. Nu blijkt dat insecten na een regenbui erg agressief kunnen zijn. Ronny leek grotendeels bespaard gebleven, maar mijn benen alleen al telden meer beten dan het aantal haren op mijn hoofd. (Bij wijze van spreken hè ;) Een totaal nieuwe wereld, de onderwaterwereld, ging voor ons open. We zagen de meest kleurrijke vissen, bizarre planten en koraal, scholen vissen die voorbij zwommen, gigantische kreeften, schelpen,.... Ik heb zelfs twee haaien gezien van ongeveer een meter groot. In de boottocht terug richting Placencia werden we zelfs begroet door enkele dolfijnen.

Ook maakten we op donderdag de verkiezingen mee in Belize, wat heel wat spanningen met zich meebracht. Het politiek systeem gaat er heel anders aan toe dan zoals wij het kennen. Er kon enkel gestemd worden op twee partijen die qua overtuigingen lijnrecht tegenover elkaar liggen (de UDP, the United Democratic Party of de democratische partij en de PUP, the People's United Party of de volkspartij). De PUP heeft heel lang geregeerd en het leek ons dat de meerderheid van de bevolking op deze partij was uitgekeken. Overal waar we kwamen waren er stevige discussies over de politiek, in de bus, op café, zelfs waar we logeerden was het enkel de verkiezingen die de klok sloegen. Tijdens de nacht van de verkiezingen deden we amper een oog dicht, iedereen was op straat gekomen, we hoorden enkel euforische kreten: 'UDP all the way...' Was het enige dat we ervan verstonden. De uitslag was duidelijk, de UDP had gewonnen.

Ronny's hoogtepunt van de vakantie was zeker en vast de verplaatsing van Punta Gorda naar Placencia. Al van zowat een maand voor we vertrokken keek hij ernaar uit om met een klein vliegtuigje Placencia te bereiken. Voor slechts 27 euro vlogen we met 3 passagiers naar onze bestemming. Al voelde ik me niet helemaal op mijn gemak door de turbulentie, het uitzicht over de kustlijn van Belize, het oerwoud onder ons en de bergen die de westkant afzoomden, loonde meer dan de moeite.