EEN TOCHT DOOR HET OERWOUD

Om 5u 's morgens opgestaan donderdag, onze broodjes gesmeerd in de auto met opa's overheerlijke zelfgemaakte confituur. Dat krachtvoer was echt broodnodig om de rest van de voormiddag genoeg energie te hebben. We zouden die voormiddag een tocht maken door het dichtbeboste regenwoud en in de namiddag een project bezoeken. Onze tocht vertrok vanuit het bergdorpje El Volcan, door het nevelwoud, om de meest prachtige wonderen der natuur te ontdekken. We waanden ons als de echte Tarzan en Jane, al was het wel wat minder romantisch. We waren in totaal met z'n achten, vijf belgen (Erik, Stijn, Willem en wij tweetjes) en 3 gidsen, kennissen van Jean-Marie. Die gidsen waren een noodzaak om de veiligheid te garanderen. Na tien minuten wandelen hadden we door waarom we gidsen mee hadden, we hadden zonder hen nooit de weg teruggevonden. De drie mannen liepen voorop met hun machettes, om een doorgang te hakken tussen het wilde groen. (machettes zijn vlijmscherpe messen ter grootte van een wandelstok). Een echt avontuur... Niemand kon ontkomen aan slippartijtjes, slijk tot boven de knieën en natte kleren. Maar de reden waarom we eigenlijk kwamen, was om een glimp op te vangen van 'de quetzal', de nationale vogel van Guatemala. Een niet erg groot dier, maar wel erg kleurrijk met een lange, weelderige staart. Uiteraard nergens een quetzal te bespeuren, maar zeker niet getreurd door al de andere pracht die we hebben mogen waarnemen. Er waren lianen waarvan ik dacht dat ze alleen in de films voorkomen, toch maar niet gewaagd om even te slingeren, een zoveelste valpartij was nu wel echt overbodig. Maar vooral de bloemen en planten zoals ik ze voordien nooit gezien had, waren erg indrukwekkend. Na enkele uren ploeteren en klimmen kwamen we aan bij een waterbron waar we even rust hielden. Het was erg mistig (nevelwoud), maar na een half uur, wanneer de zon heviger begon te stralen, kwam een prachtig natuurlandschap te voorschijn vanachter de muur van mist en werd ons duidelijk in welke omgeving we terecht waren gekomen. Plots hoorden we een toch wel heel erg vreemd dierengeluid, bleek het Eriks gsm te zijn. Heel bizar, midden in het oerwoud, gaat er plots een gsm af. Guatemala's landschappen worden sinds korte tijd ontsierd door gigantische gsm-masten. Overal, zelfs op de meest afgelegen plaasten zie je ze opduiken. Voor de bevolking misschien een vooruitgang, maar erg jammer voor het zicht van de prachtige landschappen want dan staat er plots een bombastische wit-rode mast. Na onze pauze namen we een andere 'geïmproviseerde weg' terug richting het dorpje. We werden vriendelijk ontvangen door de familie van een van onze gidsen, waar we een heerlijk maal voorgeschoteld kregen. Rijstschotel met kip en tomatensaus, fresco en uiteraard met tortillas en frigoles. Ons dessertje werd vers uit de boom gehaald: lekkere, sappige appelsienen.

Na een welgekomen rustpauze, bezochten we een project dat op til staat. De bevolking wil vanuit de waterbron kanalen aanleggen om er 58 huizen mee te voorzien van drinkbaar water. Jammer genoeg is het project een kostelijke bedoening, een 11000EUR om het hele dorp te voorzien van water. Maar er werd reeds gezocht naar verschillende vereningingen die willen sponsoren en men hoopt om spoedig te kunnen starten aan de bouw ervan. Als we bij de start van het project er nog zijn, hopen we ook, zowel financieel als praktisch, ons steentje te kunnen bijdragen.
Gerlinde