Hadden we al gezegd dat we onze was hier in Jocotán zelf moeten doen? Dat hadden we ook wel verwacht, een goeie kans om al die dingen te leren. Tita had in Antigua al eens uitgelegd hoe je een hemd moet strijken, maar wasmachines waren voor mij zoals computers voor mijn grootouders. Ook strijken kon ik eerder vergelijken met een nog te ontdekken mayaruïne in het oerwoud.
Ware het niet dat de was hier met de hand wordt gedaan. In Centro Payaqui, waar we wonen, staan twee typische wasbakken buiten op de koer. Zonder handleiding welteverstaan. Dat gaf die eerste keer wel aanleiding tot een onderhoudende namiddag. Met borstel, wasmiddel en vuile kleren in de aanslag begonnen we eraan. De zon was onze openlucht droogkast al lekker aan het opwarmen. Met wat onhandigheid en vlugge bewegingen kregen we het leidingwater in de correcte bakken. Of toch wat wij voor correct aanzagen, de meest logisch lijkende verdeling dus. Zo'n wasbak (en ik weet dat het een naam heeft, maar ik ken ze niet) bestaat uit drie delen: in het midden een diepe bak waarover soms een kraantje hangt, aan de linkerkant een lage bak met ribbeltjes en rechts een lage bak die glad is. We kozen ervoor om met plastiek stopjes te maken en in de drie bakken water te gieten. Links en rechts aangevuld met waspoeder. We legden de kleren telkens wat te weken in deze bakken, wat wrijven of schrobben met ons nieuwe borsteltje en daarna afspoelen in de grote bak. We weten niet of het de goede manier is, maar de kleren roken wel lekker fris. Het resultaat ging van proper naar vuiler dan op voorhand. Maar het was dan ook een eerste keer voor iets. Misschien moeten we toch maar eens raad vragen?
Sunday, January 6, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)











2 comments:
Het gebruik van de pila is voor sommigen een waar mysterie, maar dit is de manier waarop je het meest efficiënt gebruik kan maken van dit stuk betonnen vernuft met een minimale verspilling aan water (wat toch ook belangrijk is in een dorpje als Jocotan waar het water redelijk vaak wordt afgesloten):
De middelste bak laat je vollopen (als het water te vuil is, bind je best een washandje rond het kraantje).De twee zijbakken laat je leeg. Vervolgens leg je je kleren in een emmer met waspoeder en je laat dit een 15-tal minuten weken. Dan leg je je kleren in de linkerbak (met groeven) als ze erg vuil zijn of in de rechterbak als het allemaal nog meevalt. Je kleren strijk je dan nog eens goed in met van die grote zeepblokken (meestal per drie verpakt) die je kan kopen in de Economica of bij Don Guillermo. Je wast de kleren met de hand of met het borsteltje en vervolgens ga je ze spoelen. In de meeste pilas drijven er altijd van die kleine plastic kommetjes. Met deze kommetjes schep je dan water uit de middelste bak en spoel je de kleren een aantal keren goed na in de zijbakken. Daarna kleren ophangen en de Guatemalteekse zon haar werk laten doen ;-)
wie is de mysterieuze persoon, die de geheimen der pila wereldkundig maakte? Alleszins vree bedankt, morgen passen we onzs nieuwe kennis toe. Het wordt trouwens tijd, mijn onderbroekskes zijn op.
Post a Comment