Gisterenavond gingen we nog eens ontspannen in de aguas calientes van El Brasilar. We gingen met vijven te voet naar de carretera om daar een busje tegen te houden om mee te kunnen rijden. In de hoop dat er na zonsondergang tenminste nog busjes rondreden. Ware het niet dat een patrouillewagen met oa de chef van Jocotán ons passeerde. Zij vonden er niets beter op dan ons te brengen. De zwaailichten gingen aan en heel de rit lang stonden hun monden niet stil. Hun monsters van geweren op hun schoot bleven ze maar doorbomen over bier, engels en wie dat meisje wel was (Gerlinde dus). Vreemde gebeurtenis die we hier ter herinnering achteraf toch even kwijtwilden.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
Een hele ervaring. Geen foto's omdat jullie op zeker willen spelen? Kwestie van niet als "verdachten" in de kranten hier te verschijnen? (Grapje)
Post a Comment