Als je een vakantiebrochure openslaat van een of ander subtropische bestemming, je weet wel: met
palmbomen, surfplanken, zon, schitterend strand en mooie golven,dan kan het goed zijn dat je er eentje vast hebt van waar wij vorig weekend zijn geweest. We hoopten op een eerste stempel in ons gloednieuw paspoort. El Salvador, het naburig land van Guatemala is sinds kort ook zonder stempel te bereiken. Geen stempel dus, maar niet getreurd, dit is alleen maar des te meer een reden om nog meer te reizen. Met onze trouwe reisvriend,
Oliver, reisden we met ons al even vertrouwde busje gevuld met 12 passagiers richting El Tunco, één van de stranden van La Libertad. Ginder laat aangekomen, bleek het niet meer vanzelfsprekend een hotel te vinden. Na even zoeken vonden we een hotel dat uitgebaat wordt door een Belg, een hotelleke nog 'onder constructie' maar meer dan geschikt voor ons: met 4 personen in een kamer van 3, een plonsbladje, een gezellige openluchtbar tussen de palmbomen, hangmatten alom en... 20 meter verwijderd van het strand! Voor het slapen gezellig allen rond de gitaar, liedjes zingen, een knabbel en een babbel. Na een uitgebreid zaterdagochtendontbijt zochten we dadelijk het strand op. Vorig weekend zaten we tussen de gedrogeerde hippies, dit weekend tussen de geblokte-gespierde-beach-surf-boys waarvan we dachten dat ze alleen maar op tv te zien waren. Onze jongens konden het dan ook niet laten om zelf een
surfplank in te huren. Bleek later meer dan de moeite waard. Hoewel Ronny achteraf vol schrammen, kneuzingen en kwallenbeten stond is hij nu nog steeds aan het nagenieten. Ronny en Maarten hebben twee dagen lang elke golf gepakt die er was. Traag een lijn water omhoog zien gaan tot ver boven je hoofd om dan met bulderend lawaai en wit schuim neer te knallen. Je kan er niet genoeg van krijgen.
's Avonds vonden we Punta Roca, een restaurant met uitzicht op de zee (en het eeuwige vuurwerk). Daar namen we een pasta met wat vers opgeviste zeevruchten. Waar je voor hetzelfde geld in België een pasta krijgt met garnalen of calamaris of kreeft of scampi's, kregen we nu alles in één pasta: een half kreeftenlijf, inktvistentakeltjes, ... Onze energiereserves waren terug aangevuld toen we terug naar het hotel gingen, weeral al zingend in koor. (Bohemian Rhapsody van Queen) In de openluchtbar van ons hotel hebben we heel de nacht zitten dansen. Dag drie was maar van korte duur omdat we rond 14uur alweer het busje namen richting Antigua. Nog een laatste keer genieten van het mooie strand, de meisjes aan het strand, Gerlinde met de jongens ravotten tussen de metershoge golven van de zee. (heerlijk, even weer dat zondag-namidag in de chiro gevoel)
2 comments:
Om je vingers af te likken en de kribbels in de buik te krijgen. Surfen op het net kunnen wij hier ook nog, maar de golven lijken mij toch iets leuker om te surfen ;-)
vrijwilligerswerk heet dat dan... wat gaan chillen op paradijslijke stranden met zo te zien heerlijke golven ;-)
Geniet ervan!
Post a Comment