Kerstfeest in Jocotán

Voor het kerstmaal hebben we de touwtjes zelf in handen genomen (die ervaring van vorig jaar is goed meegevallen, knipoog naar opa Winge). We deelden ons op in groepjes van twee, samen met de vier andere belgische jongeren en overvielen de Pais in Chiquimula. Een van onze veroveringen was een anderhalve liter fles rum voor slechts 6,75 euro. Hoe zag ons kerstmenu eruit?

Van de vijftien genodigden waren er twintig aanwezig. Dit zorgde voor de nodige stress in de keuken. We dachten op voorhand dat we het thuisfront zouden missen maar dat viel wel mee. De eetkamer was gezellig ingekleed, iedereen was op z'n mooist gekleed en Jezuke lag eindelijk in de legendarische kerststal. Er heerste een vredige en familiale sfeer aan tafel. Kortom, een kerstfeest zoals het hoort. We werden zelfs verrast door pakjes: Donaldo, de vriend des huizes van de parochie, deelde cadeautjes uit en uitte in zijn speech zijn dankbaarheid voor de aanwezige vrijwilligers. Een zeer leuk en warm gevoel.

Le agradecemos a usted, Donaldo, para conocer a un hombre como usted.
Ya sabemos que usted valdra mucho para nosotros.
Gracias!

Om 22u begon de middernachtmis. Het leek alsof er buiten oorlog was, terwijl binnen de vele kinderen op moeders schoot sliepen. Van het moment dat de mis gedaan was en de immense massa naar buiten stroomde, brak de hel pas echt los. Langs alle kanten ontploften er bommetjes en vuurwerk. Binnen in het parochiehuis was de tafel gedekt met allerlei hapjes en drankjes. Alle zusters en vrienden waren uitgenodigd en genoten van de geneugten des drankenfabriek. Een uitspraak van Marie-Paule die ons is bijgebleven: terwijl ze opstond om wijn te halen op tafel draaide ze zich om, keek met een geniepig lachje naar ons en zei: "Hoe kan wijn nu slecht zijn, als Jezus water tot wijn maakt?"