Kledij voor de aldeas

Samen met Marie-Paule, Jo en Rosa (een Belgisch koppel dat hier 3 maanden verblijft) maakten we kledijpakketten die we later zullen uitdelen in de bergdorpjes rond Kerstmis en Nieuwjaar. In totaal 70 grote pakketten en een 40-tal kleine pakketjes voor een dorpje, later maken we nog pakketjes voor twee andere dorpjes. De pakketjes zijn te verkrijgen voor een kleine, symbolische vergoeding van 10 Quetzales (1 euro) of 5 Quetzales (0,5 euro). Dit bedrag leek me bijna absurd om er geld voor te vragen, ook dacht ik dat we de kledij zouden 'uitdelen'. Maar Marie-Paule leerde me, en daar heeft ze volkomen gelijk in, dat wanneer een volk gewoon is om altijd te krijgen, nooit vooruit zal gaan. Wanneer de mensen gewoon zijn om enkel te krijgen, zullen ze ook nooit moeite doen om er voor te werken. Of om het op een andere manier te zeggen, je moet de armen geen vis geven, maar ze leren vissen... De grote pakketten bevatten een kledingstuk voor een man, een vrouw en een kind, de kleinere pakketten een kledingstuk voor een vrouw of een man en een kind. Tijdens het verzamelen dacht ik over sommige kledingstukken dat je in België zelfs in het Spit er niet welkom mee bent, maar de meesten vrouwen blijken uitstekende naaisters te zijn en weten er nog mooie dingen mee te maken. Er waren veel kledingstukken bij die een gemiddelde Guatemalteker 2 keer kunnen omvatten. Veel te groot dus want Guatemaltekers zijn gemiddeld een hoofd kleiner dan wij, Europeanen. Maar volgens Marie-Paule gaat het hem enkel om de stof, voor de rest trekken ze er hun plan mee. We konden het niet laten om af en toe stiekem een extra babykleedje in de zakken te steken, 10 Quetzales is ten slotte echt veel voor de mensen in de bergdorpjes en het kan er behoorlijk koud zijn.