Eén maand Guatemala: overzicht

Van heimwee is er bij geen van ons beide al echt sprake geweest. Misschien voelen we zelfs al heimwee naar Guatemala nu de terugkeerdatum in zekere zin dichterbij komt. Een goed teken. Iedere nieuwe dag grijpen we met beide handen en elke dag is ook een echt totaal nieuwe dag. We kijken uit naar onze periode in Jocotán. Weer een beetje van nul beginnen... Daarom hier een kort overzicht van Antigua en Guatemala zoals we dat tot nu toe kennen:

De plaatselijke taxietjes, tuctucs, die je over de kasseien supersnel voor een tiental quetzales naar huis brengen. 's Nachts toch te vermijden als je de verhalen mag geloven. Sommigen zijn uitgebouwd met een vette geluidsinstallatie die reggaetonmuziek in je rug blaast.

Ongelooflijk veel honden overal, onmogelijk dat ze allemaal een baasje hebben. En toch lijken de meesten goed in orde en proper. Gek ook dat we nog geen enkele leiband zagen en toch geen last hebben van honden die je lastigvallen.

In Antigua hadden we met onze groep toch enkele vaste plaatsen die we vaker bezochten. Een korte opsomming:
Rainbow Café: een cafeetje in een patio met elke avond live muziek. Je kan er ook gratis wireless internetten met een goede snelheid. De quesadillas zijn geweldig en de banana daiquiri ook, zij het niet al te goedkoop (Q32). Aan de ingang is een boekwinkeltje.

Café Condesa: een verplichte stop op een zondagvoormiddag: brunch voor Q75. In een prachtige omgeving kan je a volonté en van een wandelend buffet genieten van de lekkerste lekkernijen die er zijn. Broodjes, slaatjes, sausjes, koekjes, granen, soep,...
Cafe 2000: een cinemacafé met groot scherm. Je betaalt een verplicht drankje en kijkt naar Engelse films met spaanse ondertiteling.
La sala, Sin Aventura, Mono Loco: toeristische uitgaanstenten, vooral veel volk door de ladiesnights: vrouwen mogen kiezen uit cuba libres en margueritas voor Q3, mannen betalen zelfs inkom.

Het parque central, het 'fonske' van Antigua.

Het openbaar vervoer in Guatemala komt nogal vaak voor in de nationale kranten. Wat alleszins kan besloten worden is dat ze kleurrijk zijn en avontuurlijk, die camionetas. Je komt ze op de meest afgelegen plaatsen tegen. Ze rijden als gekken op de Guatemalteekse wegen, die al vaak niet in optimale staat zijn. Voor de moeilijker wegen geef je gewoon teken aan voorbijrijdende pickups en dan kan je mee in hun laadbak.

Het nationale water van Guatemala: Gallo. Correct gezien: flessen van 1 liter.

OK, het echte water van Guatemala. Altijd en overal grote flessen zuiver water.

Gras groeit hier niet zo gemakkelijk. Op onze dagelijkse wandeling naar de school merkten we dat elke dag het gras van de rijkere mensen besproeid wordt om groen te blijven. Wat je ook overal en op elke moment hoort, zijn bombas: vuurwerk dat je hier in veel winkeltjes kan kopen en dat meestal afgeschoten wordt tijdens de mis of andere vieringen. Gerlinde geraakt maar niet gewend aan de knallen, haar record was een sprong van meer dan een meter, vanuit stilstand! Het is niet zo dat iedereen die hier rondloopt, lacht. Wie weet verandert dit wel in het meer afgelegen Jocotán.
Verder zouden we hier nog graag ons dagelijks verloop uiteenzetten en nog meer kleine dingetjes verklappen, maar we vrezen dat de enige manier om die te weten te komen is om zelf af te komen en hier te leven. Laten we besluiten dat het een aanrader is.
Op naar Jocotán.