We waren gewaarschuwd. Al van in december spreken ze erover. La Semana Santa, de week waar iedere Guatemalteker al van lang voordien naar uit kijkt. De hele week bestaat uit gigantische processies, missen, alfombras, vakantie, pasear, bailes, een lijdensweg naar het kruis,... Het is ook dé toeristische attractie bij uitstek in Guatemala. Vooral in Antigua. Maar ze hadden ons hier overtuigd dat het zelfs in zo'n klein dorpje meer dan de moeite waard is. Vrijdag was absoluut de hoofddag van de week. 's Morgens na het ontbijt vertrok men met het beeld van Christus naar 'la Cruz', het kruis dat zich twee kilometer verder op een hoger gelegen berg bevindt. Het hele tafereel van Christus zijn lijdensweg werd uitgebeeld. Het dragen van het kruis, de ophanging aan het kruis, de glazen kist waarin hij werd gelegd, weer een processie,... Zo ging dat heel de dag door.
Wat vooral indrukwekkend was, was de massa volk die kwam opdagen. Honderden mensen uit Jocotán en de aldeas kwamen 's morgens op straat om de processie naar het kruis te volgen. Allemaal drummend om een glimp te kunnen opvangen van Christus. De verschillende soorten traditionele klederdracht gaven een heel kleurrijk geheel.
De processie vertrok om 9u in de ochtend en kwam om 12u aan het kruis aan waar het beeld werd opgehangen aan het kruis. Om 15u werd het er weer afgehaald en nadien in de glazen kist gelegd. Tussendoor werden heel wat liederen gezongen en verhalen voorgelezen.
Na de kruisiging was het 'werk'-tijd voor mij. Door de vrouwen in onze straat werd ik enkele dagen voordien uitgenodigd om op vrijdag, de dag van de kruisiging, mee een alfombra te maken. Samen met een twintigtal jongeren uit de straat maakten we een alfombra van ongeveer 18 meter lang. Het is een tapijt dat bestaat uit verschillende lagen gekleurd zaagsel waarbij de bovenste laag bestaat uit kleurrijke versiersels.
In totaal werden er een vijftiental tapijten gemaakt over heel Jocotán. De ene al wat origineler, afgewerkter of indrukwekkender dan de andere. De onze was zeker niet de mooiste, maar de sfeer tijdens het maken van onze alfombra maakte dat allemaal goed. Deze ervaring zal me nog lang bij blijven, ik kreeg de kans om mee te werken aan een jarenoude traditie. Het geloof brengt hier soms echt mooie dingen tot stand. Iedereen was samen in de weer om de hele dag te werken aan het tapijt. Iedereen die wilde helpen was welkom, moeders kwamen met versnaperingen en fresco's rond, kinderen en ouders kwamen erbij zitten,... Er werd in totaal zeven uur gewerkt aan de alfombra. Terwijl het even later door honderden mensen platgetrappeld werd tijdens de laatste processie van die dag waarbij Jezus in zijn gigantische kist werd gedragen naar zijn rustplaats. Bij die laatste processie werd het beeld van Christus door 40 mannen gedragen. Dit duurde zo tot middernacht waarbij men door heel Jocotán liep.
Het mooie aan heel de week vond ik vooral het sociale aspect, de mensen die samenkomen voor de voorbereiding van het hele gebeuren. Op de straat ontstonden overal kleine eet- en drankstandjes waar er na de voorbereiding werd ontspannen. Een gezellige, drukke festivalsfeer.
We wilden uiteraard la semana santa volledig meemaken en zijn daarom zoals vele andere Guatemalteken zaterdag gaan pasear: semana santa is een vrije week waarop heel het land zich ontpopt als toeristen en naar zee gaat. Wij zijn in de Rio Grande hier in Jocotán gaan zwemmen. Echt aangenaam was dat niet want het water is echt niet proper en er staat een stevige stroming op het water. Het frisse water was wel welgekomen want de temperaturen swingen hier de laatste dagen de pan uit!!
No comments:
Post a Comment